نمیدانم از دلتنگی عاشقترم یا از عاشقی دلتنگ تر
فقط میدانم در آغوش منی ، بی آنکه باشی
و رفتی ، بی آنکه نباشی .
خدایا ! خیلی دلتنگم
باران کـه میبـارد
دلـم بـرایت تنـگ تـر می شـود
راه می افتم
بـدون ِ چـتـر
من بـغض می کنـم
آسمـان گـریـه ..
خدایا !
چه سخت است دلتنگ قاصدک بودن در جاده ای که در آن
هیچ بادی نمی وزد ...
گفتم: چقدر احساس تنهایی میکنم
گفتی: فانی قریب.:: من که نزدیکم (بقره/ ۱۸۶) ::.
گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش میشد بهت نزدیک شم
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته
یاد کن (اعراف/ ۲۰۵)
گفتم: این هم توفیق میخواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.
گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی
گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.
گفتم: با این همه گناه... آخه چیکار میتونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمیدونید خداست که توبه رو از بندههاش قبول میکنه؟! (توبه/ ۱۰۴) ::.
گفتم: دیگه روی توبه ندارم
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزندهی گناه هست و پذیرندهی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.
گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همهی گناهها رو میبخشه (زمر/ ۵۳) ::.
گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو میبخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.
گفتم: نمیدونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتیشم میزنه؛ ذوبم میکنه؛
عاشق میشم! ... توبه میکنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبهکنندهها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.
ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک
گفتی: الیس الله بکاف عبده
.:: خدا برای بندهاش کافی نیست؟ (زمر/ ۳۶) ::.
گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار میتونم بکنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی
علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که
خودش و فرشتههاش بر شما درود و رحمت میفرستن تا شما رو از تاریکیها به سوی
روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب)
__________________
روز انتخابات
روزی یک سیاستمدار معروف، درست هنگامی که از محل کارش خارج شد، با یک اتومبیل تصادف کرد و
در دم کشته شد.
روح او در بالا به دروازه های بهشت رسید و یک فرشته از او استقبال کرد.
فرشته گفت:
«خیلی خوش آمدید. این خیلی جالبه.
چون ما به ندرت سیاستمداران بلند پایه و مقامات رو دم دروازه های بهشت ملاقات می کنیم.
به هر حال شما هم درک می کنید که راه دادن شما به بهشت تصمیم ساده ای نیست»
مردی درحال تمیز کردن اتومبیل تازه خود بود که متوجه شد
پسر۸ ساله اش بر روی ماشین خط می اندازد….
مرد با عصبانیت چندین مرتبه ضربات محکمی بر دستان کودک زد
بدون اینکه متوجه آچاری که در دستش بود شود
در بیمارستان کودک انگشتان دست خود را از دست داد
کودک پرسید : پدر انگشتان من کی دوباره رشد می کنند ؟
مرد نمی توانست سخنی بگوید
به سمت ماشین بازگشت و شروع به لگد مال کردن ماشین کرد
و چشمش به خراشیدگی که کودک
کرده بود خورد که نوشته بود !دوستت دارم
گر کند بوسه ی تو روزه ی من را باطل
دل کجا روزه گذارد؟ خودم اقرار کنم
بهتر آن است مؤذن بشتابد به اذان
تا اذان گوید و با رویِ تو دیدار کنم
چون به قد قامتِ او وقتِ اذانِ مغرب
من بسی فکرِ قد و قامتِ دلدار کنم
صائم از تشنگی خویش طلب آب کُند
من که خود تشنه ی یارم زِ چه انکار کنم
گر مرا منع نسازی ز دل و دلبرِ من
مهدیا روزه ی یک ماهه چه بسیار کنم
شعر از : داود رضا زاده
این اشک های بی دلیل من
باز هم تو را بهانه می کنند!
می بینی چه شادمان بر سرسره گونه های من میلغزند؟!
حق دارند،آخر از زندان دلتنگی من،این بار هم گریخته اند
دلم غمگين نگام ابري چشام بارون صدام ابري
طلوع عشق من بي رنگ غروب گريه هام ابري
منو دلتنگيه گريه به روي شونه هاي تو
مي شم بارون دلتنگي مي بارم ازچشاي تو
نمي خوام بي تودنيارو باگل ها وباگلدون هاش
نمي خوام بي توفردارو باتابستون هازمستون هاش
بوی باران ; بوی سبزه ; بوی خاک
شاخه های شسته ; باران خورده ; پاک
آسمان آبی و ابر سفید , برگهای سبز بید
عطر نرگس , رقص باد نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
رفتمو تو شهر عشقم دلمو تنها گذاشتم ،
دیگه حتی واسه موندن یه بهانه هم نداشتم ،
با همه روح و وجودم یه دله شکسته بودم ،
آره دل شکسته بودم با تمامی وجودم ،
میگن این دو روز دنیا جای غم خوردن نداره ،
چه جوری آروم بگیره اون دلی که بیقراره .
دلتنگیهایم از دوری توست ، تو که در آن غروب جدایی تنها ،
مسافر جاده ها شدی و کوله بارت را پر از یاس های سپید کردی تا بهای هنگفت
عشق را بپردازی و عاشقانه بازگردی ، من چشمانم را به امتداد جاده دوخته ام ،
می دانم که روزی خواهی آمد ، آن روز که عشق نایاب ترین عنصر زندگی انسانهاست
